Delphine Thermote: “Gelukkig kreeg ik thuis de volle steun"

Leeftijd: 29

Huidige job: Voltijds verpleegkundige bij woon- en zorgcentrum De Korenbloem in Bissegem

Eerste diploma: Bachelor Lager Onderwijs

Nieuwe studierichting: A1 opleiding Sociale Verpleegkunde, afstandsonderwijs via de Katholieke Hogeschool Kortrijk (diploma dit jaar behaald)

Delphine Termote, studeerde Sociale Verpleegkunde, terwijl ze fulltime werkte als zorgkundige: “Mijn studie had een immense impact op ons leven: sociale contacten gingen op een lager pitje, reizen of een weekendje weg zat er niet in.”

“Een job vinden als leerkracht in het lager onderwijs bleek niet evident. Na lang zoeken ben ik in een rusthuis als zorgkundige aan de slag gegaan. Een compleet andere branche, maar ik had zorgkunde gestudeerd op de middelbare school. Die job beviel me wel, maar ik kreeg hoe langer hoe meer interesse in de medische kant van de zaak. Dat ik niet altijd snapte waar de dokters het over hadden, vond ik frustrerend. Dus was ik er op gebrand om me om te scholen zodra ik daar de kans toe kreeg. Iemand vertelde over ‘Project 600’ (opleidingsproject voor verpleegkundigen, exclusief gericht op werknemers binnen de privésector van de gezondheidszorg, nvdr), daardoor zou ik - met behoud van loon - kunnen gaan studeren in dagonderwijs. Maar ik bleek nog niet lang genoeg te werken om aanspraak te maken op die regeling. Ik had geen zin om te wachten en ben de opleiding via afstandsonderwijs gestart. Mijn werkgever was enthousiast over mijn keuze, een extra verpleegkundige in het rusthuis is altijd welkom. Dus educatief verlof of onbetaald vakantie nemen om te studeren, was nooit een probleem. Ik draaide mee in een ploegensysteem, ook tijdens weekends en op feestdagen werd er gewerkt. De compensatiedagen die ik in ruil kreeg, mocht ik opsparen en in één blok opnemen. Dat is nochtans niet de gewoonte, maar omdat het soms moest voor mijn studie werd het toegestaan. En ook mijn directe collega’s waren erg begaan. Met vragen over theorie- of praktijkzaken kon ik altijd bij hen terecht. Een shift wisselen, kon zonder probleem. En als ik een paar uur vrij moest nemen, was er altijd iemand bereid om in te vallen. Een grote luxe, dat besef ik en ik ben hen daar zeer dankbaar voor.”

Geen reizen meer

“Een baan hebben en studeren, was veel zwaarder dan ik had verwacht. Gelukkig kreeg ik thuis de volle steun, mijn man heeft de voorbije vier jaar het huishouden op zich genomen. Mijn studie had een immense impact op ons leven: sociale contacten gingen op een lager pitje, reizen of een weekendje weg zat er niet in. Alles stond in functie van die opleiding. En die wilde ik per se combineren een voltijdse job. We hadden net een huis gekocht en konden de centen goed gebruiken. Maar dat afstandsonderwijs lag me goed, ik kon alles op mijn tempo studeren. Twee tot vier keer per maand was er een lesdag op school, een welkome afwisseling. Ik heb er vrienden voor het leven gemaakt. Onze groep hing heel sterk aan elkaar, ook omdat iedereen in hetzelfde schuitje zat. Al hebben velen afgehaakt onderweg. Maar ik ben blij dat ik heb doorgezet, sinds juni heb ik mijn diploma. En ik had geluk: op mijn werk kon ik meteen als verpleegkundige aan de slag. Momenteel vervang ik een zwangere collega en werk ik enkel overdag. Zo kan ik mezelf wat extra rust gunnen en tijd maken voor mijn partner.”

Tekst: Nathalie Van Laecke

Terug naar het coververhaal 'Fulltime werken én studeren: niet voor doetjes'