De woensdagochtendblues

Naam: Hanne Vandoninck

Leeftijd: 31 jaar

Functie: HR Business Consultant bij CIPAL

Diploma: Licentiaat in de Arbeids -& Organisatiepsychologie

Elke week blogt een m/v talent aan de slag bij één van de Vlaamse overheden over zijn job. Deze week is het de beurt aan Hanne Vandoninck, HR Business Consultant bij CIPAL.

Lees de rest van haar werkweek op de website van Jobpunt Vlaanderen.

Ik heb ooit gelezen dat werknemers woensdag als de vervelendste dag van de week beschouwen: al iets te ver van het voorbije weekend om de fijne herinnering eraan in stand te houden, en nog nét iets te ver verwijderd van het komende weekend.  De woensdagochtendblues noemen ze het.  En ook ik lijk vandaag met dit vreemde beest te zijn opgestaan.  Gelukkig ken ik ook de perfecte remedie ertegen: chocolade!  Dus maak ik op weg naar kantoor even een kleine tussenstop om een voorraadje in te slaan.  Instant happiness!

Vandaag ben ik onverwacht een ganse dag op kantoor, omdat zoals gisteren al gezegd, mijn afspraak van vanmiddag is weggevallen.  Het biedt alleszins wat extra ruimte om nog wat zaken onder handen te nemen, aangezien ik morgen de ganse dag opleiding sollicitantenbeheer geef bij een bestuur.  Mijn persoonlijke mailbox, evenals die van de helpdesk zitten trouwens goed vol naar aanleiding van onze afwezigheid  gisterennamiddag (heel het team zat in opleiding).  Samen met mijn collega Evy duiken we er meteen in.  Een klant mailt terug: ‘bedankt voor de goede service’.  Zulke mailtjes zijn goud waard en doen altijd veel deugd !  En stilaan voel ik de woensdagblues zich terugtrekken uit mijn lijf.

Omdat mijn collega-consultant vandaag ook op kantoor is, maak ik van de gelegenheid gebruik om nog even te overleggen met haar over de planning van de komende weken; zij gaat namelijk weldra van een deugddoende vakantie genieten, waardoor ik enkele zaken van haar zal overnemen.  De mailtjes blijven echter binnenstromen en voor het we het goed en wel beseffen, breekt het middaguur aan.  Even tijd om snel een frisse neus te halen.  En ik sluit me aan bij de groep collega’s die zich elke middag aan een wandelingetje wagen.  Ik beklaag me nog even dat ik niet mijn meest comfortabele schoenen aan heb.  Maar ach, we blijven tenminste droog

In de namiddag pik ik terug op waar ik maandag was gebleven met het uitpluizen van enkele juridische zaken.  Ik lijk maar niet tot bij de juiste instantie te geraken met mijn vragen.  Frustrerend, maar ik geef alsnog niet op!  Ook onze unit manager springt even binnen om af te stemmen omtrent de afspraak die we vrijdag hebben.  CIPAL wordt dan verwacht bij een bestuur om een veranderingstraject richting Het Nieuwe Werken te introduceren.   Hier zijn ook veel HR-aspecten aan verbonden en ik ga mee om later eventueel zelf een rol op te nemen in dergelijke trajectbegeleiding.  Alweer een boeiende uitdaging!  Maar eerst is er nog morgen. Dus overloop ik bondig de opleiding die ik zal geven over de module sollicitantenbeheer in onze HR-tool Aphrodite. Mijn collega staat me bij om de vragen op te lossen die nog aan de oppervlakte komen; Aphrodite heeft geen geheimen meer voor haar en ik grijp de kans me nog wat extra te wapenen met haar expertise. 

Vooraleer de dag ten einde loopt, sprokkel ik nog wat ideeën bij elkaar in het kader van de toelichting over evaluatie- en competentiemanagement die ik tegen eind juni moet klaarstomen voor de “Dag van de Openbare sector”.  Een goede ‘ijsbreker’ – zoals dat zo mooi gezegd wordt – is cruciaal, maar lijkt zich alsnog niet meteen aan te dienen in mijn hoofd.  Straks thuis nog wat verder zoeken…  Voor vandaag zit de dag erop.  En ja hoor, de voorraad chocolade die ik vanmorgen ingeslagen had  is ondertussen ook op !