De winter beïnvloedt de job van Hanna, stafjurist bij Agentschap voor Natuur en Bos

Naam: Hanna Moradi

Leeftijd: 25

Diploma: Master in de rechter

Functie: stafjurist bij Agentschap voor Natuur en Bos

Elke week blogt een m/v talent aan de slag bij de Vlaamse Overheid over zijn job. Deze week is het de beurt aan Hanna Moradi (25), stafjurist bij het Agentschap voor Natuur en bos. Lees de rest van haar werkweek op de website van Jobpunt Vlaanderen.

Ik schreef het gisteren al, het vriest stenen uit de grond. Maar dat de vrieskou nu ook mijn werkdag overhoop zou gooien, wist ik toen nog niet.

Deze morgen kwam plots een communicatiemedewerker mijn bureau binnen. Of ik iets wist rond de wetgeving over het betreden van bevroren wateroppervlaktes. Nu het ijs dikker en dikker wordt, krijgen ze heel wat vragen rond schaatsen op vijvers in eigendom van het ANB. Mag het of mag het niet? Op basis van het Bosdecreet kan het niet en volgens de toegankelijkheidsbesluiten moeten recreanten op de paden blijven. De vraag van die recreanten is groot en ergens ook wel te begrijpen en bovendien wil het Agentschap voor Natuur en Bos graag haar domeinen zoveel mogelijk openstellen voor iedereen, dus wat doen we daarmee?

Wat navraag leert dat het hier en daar wel kan. Maar dan is er toestemming nodig van brandweer en burgemeester. Het verhaal wordt pas interessant als ik het juridische pad verlaat. Het verbod heeft wel degelijk een reden. IJs in natuurgebieden is veel minder betrouwbaar dan ijspartijen buiten natuurgebieden. De vele vogels in de natuurgebieden proberen namelijk het water open te houden, zodat ze nog voldoende drinken hebben. Ze woelen overdag regelmatig op specifieke plaatsen, waardoor het ijs niet bevriest. ’s Nachts vriezen die wakken opnieuw dicht en ’s morgens lijkt alles terug bevroren. Lijkt, natuurlijk, want het ijs is daar flinterdun. Zelfs het lichtste pluimgewicht valt erdoor.

De zoektocht naar een juridisch antwoord op wat kan, eindigt vandaag dus op een ecologisch weetje. Schaatsen op een vijver in natuurgebied, blijkt bovendien niet alleen onveilig, het is ook echt niet goed voor de dieren. Vissen hebben blijkbaar ook een soort van winterslaap. Het lawaai op het ijs geleidt zeer sterk door het water. De dieren worden wakker van het gebonk en verbruiken veel te veel energie. Ze komen in zuurstofnood, zwemmen naar boven en vriezen daar vast aan het ijs… Een boeiende job heb ik, dat is alvast een feit. En ik zal nooit meer op dezelfde onbezonnen manier mijn schaatsen aantrekken. Van mij mag de dooi beginnen!