De werkdag van journalist Tom Van de Weghe in Noord-Korea

Noord-Korea vierde afgelopen weekend de 65ste verjaardag van het communistische bewind. Bij die gelegenheid mochten een aantal buitenlandse journalisten uitzonderlijk het land binnen. Onder hen ook VRT-journalist Tom Van de Weghe.

7.30 uur.  Ontbijt. Ik heb amper 4 uur geslapen: ik was tot 3 uur bezig met het doorsturen van materiaal over de  militaire parade naar VRT, via een speciale internetlijn die geïnstalleerd werd door de Noord-Koreaanse overheid in een geïmproviseerde perszaal in het Koryo Hotel in de hoofdstad Pyongyang. Een vreemde ervaring: Twitter en Facebook zijn alleen voor ons toegankelijk. Gewone Noord-Koreanen moeten het zonder stellen.

8.30 uur. We verzamelen in de lobby en wachten op onze Noord-Koreaanse begeleiders. Zonder waakhond mogen we niet buiten hotel. In zwarte voertuigen worden we gebracht naar het monument van de Arbeiderspartij. Ik heb tijdens de opnames een aanvaring met een van de waakhonden omdat ik te lang tussen het volk blijf staan met de camera. Ik word weggejaagd en krijg een blaam. Ik werk in Noord-Korea alleen. Filmen, fotograferen, stukken maken voor de radio: het is loodzwaar.

12.00 uur. Terug in het hotel. Ik laad beeldmateriaal in en start met de montage op mijn laptop in de perszaal. Ik speel snel een sandwich naar binnen. Een goed uur later zit ik voor een live gesprek op het journaal van één uur op Radio 1. Rond 14 uur ga ik naar de grootste concertzaal van Pyongyang, waar een concert ter ere van de 65ste verjaardag van de Arbeiderspartij plaatsvindt. Het is een spektakelshow in oude communistische stijl. De zaal is gevuld met militairen en vertegenwoordigers van 'bevriende naties': Arabieren, Afrikanen, Chinezen en Russen. Noord-Korea lijkt ineens veel minder internationaal geïsoleerd. Ik kan amper mijn ogen openhouden in de pluchen zetels.

16.00 uur. Het Britse ITN heeft een camera laten vallen op het hoofd van een Noord-Koreaan tijdens de show. De camera is kapot, de Noord-Koreaan gelukkig niet. ITN vraagt me bij het buitenkomen of ik kan bijspringen en ze mijn beelden mogen gebruiken. Ik doe een klein interview met de Noorse vertegenwoordiger van het Internationaal Rode Kruis die al tijdje in Noord-Korea woont. “We hebben in het Westen te veel vooroordelen tegenover Noord-Korea”, zegt de man. Onze waakhonden zijn niet blij met de babbel.

16.30 uur. We gaan in groep naar een bloemententoonstelling ter ere van de Noord-Koreaanse leiders. Kim Il Sung heeft een begonia met de naam Kim Il Sungia. Kim Jong-Il een orchidee, de Kim Jong-Ilia. Dit is personencultus zonder weerga, maar ook een lust voor oog en camera.

19.00 uur. We eten op restaurant een typisch Noord-Koreaans gerecht, 'kimchi', met lokaal bier. Een uur later laad ik opnieuw  beeldmateriaal in. Om 20.30 uur heb ik een live gesprek met Vandaag op Radio 1, een half uur later ben ik live op Studio Brussel. Daarna werk ik tot middernacht aan de montage van mijn stuk. Ik stuur het door en begin daarna met de selectie en het doorsturen van fotomateriaal.

02.30 uur. De Noord-Koreanen sluiten de internetverbinding af. Ik blijf als laatste achter in de perszaal. De Noord-Koreaanse regeringsmedewerkers bouwen een feestje omdat hun werk erop zit en wij weldra het land verlaten. Ze nodigen me uit om erbij te komen zitten. Ze spreken Engels en Frans en ze blijken verbazend veel over de politieke toestand in ons land afweten. Ze lachen zich een breuk als ik hen de situatie in detail toelicht. Om 4 uur ga ik slapen.

Foto:Dan Chung/Guardian News & Media ltd 2010