Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

De werkdag van Frank Vander linden, frontman van De Mens

Hij begon zijn loopbaan als verkoper van projectoren, werd vervolgens muziekjournalist en maakte ten slotte een ultieme carrièreswitch door – in het Nederlands – muziek te gaan maken met het rockende driemanschap De Mens.

Dat ensemble houdt het intussen al twintig jaar vol en viert dit met een lange en feestelijke tournee. Het startschot werd vorige zaterdag in de AB gegeven met een concert in de ‘Rewind’-reeks.

Frank Vander linden mag tevreden zijn. De ster op de ‘Walk of Fame’ in de Brusselse Steenstraat die zijn groep te beurt viel bewijst dat De Mens nu definitief een gevestigde waarde is geworden. Ook de lovende kritieken voor het ‘Rewind’-optreden waar Frank en de zijnen hun debuutplaat uit ’92 integraal uitvoerden zijn een opsteker. Samen met ons overloopt de zanger-gitarist de bewuste zaterdag van het concert.

“We zijn in oktober beginnen met repeteren, niet alleen omdat we dit concert au sérieux wilden nemen, maar ook omdat we echt zin hadden om muziek te maken. Bovendien moet je nummers die twintig jaar oud zijn en waarvan het haast lijkt dat iemand anders ze geschreven heeft wel een tiental keer doorspelen vooraleer ze goed beginnen te klinken. We werken hard aan onze muziek, maar het vreemde is dat hoe harder je eraan werkt, hoe minder hard het op werken begint te lijken.”

8u: “Omdat ik een zoon van één jaar heb, begint mijn dag nooit later dan om acht uur. Ik kijk dan wat er die dag moet gebeuren en aangezien ik me ook zelf met het management en het roadmanagement van De Mens bezighoudt, is er nooit een moment van verveling. Zelfs op dagen met een belangrijk concert ontsnap ik niet aan die praktische regelingen. Ook zijn er een aantal rituele dingen die ik moet doen, zoals mijn sporttas met podiumkledij klaarmaken.”

12u: “Na het eten ben ik vrij vroeg naar Brussel vertrokken omdat ik nog wat reservesnaren en kabels wilde kopen. De meeste muzikanten vragen een roadie om dat soort dingen te doen, maar ik vind dat gewoon plezant. Ik doe graag ‘muzikantendingen’. In een wereld van kabels en gitaarkoffers voel ik me thuis.”

14u: “De soundcheck was gepland rond twee uur. Onze drummer en ik zijn altijd als eersten ter plaatse, onze bassist Michel De Coster komt wat later omdat hij het altijd erg druk heeft. Behalve muzikant is hij namelijk ook nog zakenman. In totaal bestaat onze ploeg uit een achttal personen: wij drieën, een extra toetsenist, een geluidsman, een lichtman en twee roadies.”

“De soundcheck was tamelijk vroeg voorzien, omdat er ook een nieuw scènedoek met het logo van twintig jaar De Mens geleverd werd. Voor mij is dat een spannend moment, want ik ben altijd bang dat er een typefout op zou staan.”

16u: “Nadat we een aantal nummers nog eens hadden doorgenomen, was er even tijd om te relaxen.”

17u: “Net als Luc Van Acker kregen wij daarna een ster op de Walk of Fame van de AB. Heel onze entourage was daarvoor uitgenodigd en ook de pers was aanwezig. Ik heb geposeerd voor de fotografe van Het Nieuwsblad en heb onder meer Tvbrussel te woord gestaan. Ergens rond zes uur heb ik ook nog een interview gegeven aan Het Journaal.”

18u30: “Nadat ik nog een paar technische details had doorgenomen met onze geluidsman en onze lichtman was het tijd voor de maaltijd. Ik vind het belangrijk om in groep te kunnen eten, dat is goed voor de teamgeest. Op het menu stond vleesbrood met prinsessenbonen, degelijke kost dus.”

20u30: “Het concert zelf verliep heel vlot. Ik vond het een superavond. De AB was gevuld met zowel oude als jonge fans. Ik vind het fantastisch dat mensen speciaal voor ons kaarten willen kopen, een babysit regelen, helemaal naar Brussel rijden en daar een parkeerplaats zoeken, enkel en alleen om ons aan het werk te zien.”

22u30: “Na het optreden was er nog een publiek interview met Belpopkenner Jan Delvaux voorzien. Voor en na dat gesprek ben ik ook gaan signeren aan onze T-shirt- en cd-stand. Ik vind het directe contact met de fans dat je dan krijgt wel erg aangenaam.”

23u30: “In het AB-café ben ik dan wat gaan nakaarten met een paar vrienden en uiteindelijk zijn we ook nog in café De Roskam beland. Ik was pas tegen 4u30 thuis. Gelukkig was mijn vrouw erbij. Zij wou zelfs nog langer blijven plakken, maar ik was echt uitgeput.”