De werkdag van een medewerker jeugddienst van Stad Gent

Naam: Sofie Rottiers

Leeftijd: 37 jaar

Functie: consulente

Bestuur: Jeugddienst - Departement Bevolking en Welzijn - Stad Gent

Diploma: maatschappelijk werk – optie sociaal cultureel werk

Elke week blogt een m/v talent aan de slag bij één van de Vlaamse overheden over zijn job. Deze week is het de beurt aan Sofie Rottiers, consulente bij de jeugddienst van Stad Gent.

Lees de rest van haar werkweek op de website van Jobpunt Vlaanderen.

Vandaag de eerste dag van de zomer! Het belooft een zwoele dag te worden, dus trek ik eindelijk nog eens een zomerkleedje aan.

Op de jeugddienst aangekomen, wil ik snel nog wat mails beantwoorden en wat administratie doen. Dan is het tijd voor de personeelsvergadering. Vier keer per jaar zitten we met alle collega’s een voormiddag samen om elkaar in te lichten over lopende of nieuwe projecten, horen we de nieuwigheden in verband met personeelszaken, krijgen we info over het beleid …  Daarna zijn er werkwinkels waar we mee mogen denken om bijvoorbeeld de jeugdraad sexyer te maken of een ludieke actie verzinnen tegen vergaderitis. De personeelsvergaderingen verlopen meestal in een zeer ontspannen sfeer. Vandaag is er de jaarlijkse barbecue aan gekoppeld! Eerst nog de groepsfoto, voor mij persoonlijk hoeft dit nu niet zo direct. Maar ja… tradities zijn moeilijk te doorbreken.

Gelukkig kunnen de mannelijke collega’s goed bakken (tja, ook hier weer de tradities…) en zitten we snel met z’n allen aan tafel. Reisplannen worden besproken, er worden grappige verhalen verteld, er wordt veel gelachen… Meestal is het wel leuk om met deze bende samen te zijn!

Tussendoor moet ik nog even bij de dokter langs. Ik krijg al een tijdje pijnscheuten in mijn elleboog. Het verdict: een tenniselleboog… hoe onnozel kan het zijn? Blijkbaar kan je dat ook krijgen door te veel te klikken op een computermuis! Ik zeg maar niet tegen de dokter dat ik in de namiddag nog met spelmateriaal moet gaan zeulen.

Om 17 uur sluit onze uitleendienst zijn deuren en kan mijn collega mee spelmateriaal gaan ophalen. Wij dus in de camionette richting Leupegem, nog nooit van gehoord! We moeten blijkbaar richting Oudenaarde. Elk jaar bestellen we spelmateriaal bij VDS (Vlaamse Dienst Speelpleinwerking), zij kopen dat in grote hoeveelheden aan zodat de prijs wat gedrukt wordt. Het wordt een gezellige rit: we stoefen wat over onze kinderen en kramen een hoop onzin uit, 't is eigenlijk altijd lachen als we op stap zijn.

Dan komen we aan in de gigantische loods vol speelgoed! De droom van elk kind! En van de organisator! Grappig hoe hij vol passie spreekt over al zijn aankopen en contacten die hij in de speelgoedwereld heeft. Vooral het verhaal van een Nederlands bedrijf dat verkleedkledij verkoopt: ze hebben voor elk verkleedkostuum, zoals een beer of een cowboy een versie in het oranje – hilarisch! We laden onze spullen in: ballonnen, vlaggetjes, plastic ballen,…  Nadien zullen we die verdelen over de spelkoffers van de speelstraten.

We keren terug naar Gent, deze keer in stilte. We verstaan elkaar niet door de regen die keihard op de camionette kletst. Wel kunnen we genieten van het lichtspektakel die de bliksems geven.