De portemonnee van Sioen

Hij begon als melancholische pianoman, trok voor zijn vorige plaat naar Zuid-Afrika en verrast nu met het hupse geluid van zijn nieuwe single ‘I'm Not Ready To Love You Like I Do’. Muzikant Frederik Sioen is duidelijk back in business: op 8 maart trapt hij in de Brusselse KVS de tournee voor zijn vijfde plaat ‘Sioen.’ op gang en nu verklapt hij ons alvast waar hij het geld dat hij met zijn muziek verdient zoal aan uitgeeft.

4 euro voor een diner met twee

“Ik ben de zoon van een alleenstaande moeder met twee kinderen en heb dus al vroeg geleerd wat spaarzaamheid betekent”, vertelt Sioen. “Als bescheiden muzikant in een klein land zoals België ben ik sowieso geen grootverdiener en dus let ik wel vrij goed op mijn uitgaven. In periodes dat het wat minder gaat, neig ik zelfs naar gierigheid. Als het moet kan ik gerust met een budget van 4 euro koken voor mezelf en mijn vriendin. Ook let ik er altijd op dat de verwarming niet te hoog staat en dat het licht wel degelijk uit is als ik wegga.”

“Waar ik wel wat geld aan durf besteden zijn mijn hobby’s tennissen en wielrennen. Een deftige koersfiets kost al snel 1.000 à 1.500 euro en voor een seizoenskaart van de tennisclub ben je toch ook telkens zo’n 200 euro kwijt. Pas op: ik wil degelijk materiaal, maar ik ben daarin zeker geen snob. Zo moet ik niet per se dezelfde fiets hebben als Tom Boonen en ook gadgets zoals een fietscomputer met gps vind ik overbodig.”

Lening van 65.000 euro voor plaat

“Als muzikant heb ik wel een zwak voor instrumenten, maar dat zie ik in de eerste plaats als een investering”, zegt de Gentse zanger. “Al is het niet zo dat ik elk keyboardje of elke microfoon die ik koop daarom ook onmiddellijk gebruik in de studio.”

“Ik heb een eigen bvba en bekostig mijn muzikanten en de opnames voor mijn platen volledig zelf. Om de twee, drie jaar mag je dus rekenen op een investering van zo’n 65.000 euro voor het maken van een nieuwe plaat met twee videoclips erbij. Sommige muzikanten willen per se bij een grote platenfirma tekenen, omdat die een kapitaal voorzien, maar dat doe ik liever niet. Ik ga naar een bank, leg mijn project uit en leen het nodige geld. Die manier van werken houdt meer risico’s in en het is ook meer werk, maar het voordeel is wel dat ik zo al mijn rechten behoud en als de plaat vervolgens aanslaat is dat wel mooi meegenomen.”

Nauwelijks inkomsten in 2011

“Om de periode tussen twee albums in te overbruggen moet ik wel wat geld opzij zetten. Als muzikant moet je dat incalculeren. Je hebt wel inkomsten van SABAM en van je optredens, maar dat vermindert fel als je plaat al een tijdje uit is. Zo heb ik vorig jaar nauwelijks inkomsten gehad. Gelukkig wordt dat gecompenseerd als je dan een nieuwe plaat uitbrengt die goed verkoopt. Dan kan je mooi geld verdienen. Maar laat ons wel wezen: als een plaat flopt, dan mag je als muzikant in de meeste gevallen de boeken sluiten."

"Zelf heb ik nog geen flops gehad, maar mijn vorige album ‘Calling Up Soweto’, waarop Afrikaanse muzikanten meespeelden, was wel een minder uitgesproken commercieel project dan mijn andere platen. Ik wist op voorhand dat ik niet zoveel zou verdienen aan die plaat, maar ik heb het toch met volle goesting gedaan, uit liefde voor het vak.”