De maandag van Yves Petry, winnaar Libris Literatuurprijs

De Belgische schrijver Yves Petry (43) heeft maandag de prestigieuze Libris Literatuurprijs gewonnen voor zijn boek ‘De Maagd Marino’.  Petry werd meteen ook 50.000 euro rijker. Hij vertelt hoe hij die dag nagelbijtend heeft doorgebracht.

10u. Ik sta op na een wel zeer slechte nacht. Niet dat ik uren heb liggen piekeren, maar de spanning stond een zalige nachtrust enigszins in de weg.

10.30u. Ik ontbijt terwijl ik op internet nog even de belangrijkste polls en voorbeschouwingen bij de uitreiking overloop. Rustig word je daar niet van.

12.48u. In Leuven neem ik de trein naar Amsterdam. Onderweg denk ik na wat ik ga doen als ik de prijs niet win. Ik neem me voor om het niet erg te vinden.

16.09u. De trein komt aan in Amsterdam-Centraal. Ik check in het Ambassade-hotel in. We worden pas over drie uur in het Amstel-hotel verwacht, waar de uitreiking plaatsvindt. Ik hou er nauwelijks rekening mee dat ik de prijs win. Het is op zich al mooi om genomineerd te zijn. Als ik niet win, zal ik het dus niet als een verlies beschouwen, praat ik op mezelf in.

19u. Ik stap het Amstel-hotel binnen. Eerst is er een kort interview met elk van de genomineerden. Daarna gaan we aan tafel.

20u. Er wacht ons een vijfgangenmenu. Ondertussen wordt een laudatio uitgesproken voor elk van de vijf genomineerde schrijvers. Het eten is lekker. Lamsrugfilet en chocoladetaart als dessert.

22u. Jammer van dat lekkere eten, maar ik krijg geen hap meer door de keel. Iedereen maakt zich op voor het grote moment. De bekendmaking blijkt een korte toespraak die veel weg heeft van een executie.

22.30u. Ik ben het dus. Dat ik haast van verbazing achterover val, is niet gespeeld. Al vind ik van mezelf dat ik nog redelijk beheerst overkom. Anderen zouden misschien met hun armen gaan zwaaien. Ik heb geen zin om emotie te tonen. Tenminste niet voor de camera. Straks misschien, ergens in een hoekje. Maar eerst champagne en felicitaties.

23u. Ik geef het ene interview na het andere. Radio, tv, kranten. Natuurlijk ben ik blij. En ik besef ook dat het geen voor de hand liggende keuze is. Het is een commerciële prijs en in dat opzicht hadden andere boeken een streepje voor. Of de boekhandelaren wel zo tevreden zijn met de keuze voor mijn boek, wordt gevraagd. Wel, na de interviews stonden zij al even enthousiast in de rij om het over het boek te hebben.

01.00u. Iedereen heeft het Amstel-hotel intussen verlaten. Ik trek naar mijn hotel. Daar staat nog meer champagne op mij te wachten. De betekenis van de prijs dringt intussen wel door. Commercieel is het niet te onderschatten. We zitten nu al aan een vijfde of een zesde druk. En literair wist ik zelf wel wat het waard was. Hierna begin ik gewoon weer van nul met het volgende boek. Maar eerst neem ik een paar dagen vakantie. Die kan ik wel gebruiken na deze korte nachten.

Tekst: Wouter De Broeck

Verschenen in Vacature Magazine van 14 mei.