De maandag van minister Steven Vanackere in Congo

Op de eerste volledige dag van zijn reis naar Congo had Steven Vanackere een stevig programma in Kinshasa. Een gespierde escorte gidste zijn delegatie door de soms troosteloze straten van de Congolese hoofdstad, van ministerie naar ministerie.



05u30. Wekker gaat. Snelle ontbijtvergadering. Rond 7.30 uur heb ik een gesprek met minister van Financiën Matata Ponyo. Ik moedig hem aan voort te werken aan grotere transparantie en kaart de fiscale problemen van onze ngo's aan.

7u45. De schuldverlichtingsakte wordt met de nodige ceremonie ondertekend. Die begint én eindigt met de nationale hymne. De eerste zin van het Congolese volkslied luidt toepasselijk: ‘Debout Congolais!’

8u10. Na een snelle rit komen we aan bij Buitenlandse Zaken. Een hartelijke ontvangst van mijn collega Thambwe, en een goede werkvergadering. Ook hij zegt tevreden te zijn met volwassen en normale relaties tussen onze landen. Wat niet verhindert dat we vrank over ernstige bekommernissen kunnen spreken. Rond 9.30 uur zitten we weer in de auto. De airco staat op diepvries, terwijl het buiten 32 graden is. Ik vraag de airco wat minder koud te zetten. Dat bevalt onze chauffeur maar half, want hier is die extreme, kunstmatige koelte een statussymbool.

9u45. Met Kamervoorzitter Boshab spreek ik over verkiezingen en over de woelige politiek in een land met meer dan 400 partijen.

10u45. Via eindeloze gangen komen we bij Senaatsvoorzitter Kengo Wa Dondo. Ik daag hem uit om de punten van vooruitgang in zijn land op te sommen in de laatste vijf jaar.

12u15. Op de Belgische residentie overlopen we wat ik morgen zal bespreken met mensenrechtenactivisten, pers en de oppositie. Zoals in elk land dat ik bezoek, spreek ik niet alleen met de overheid. Rond 13 uur heb ik een indringend gesprek met Luzolo, de Congolese minister van Justitie en Mensenrechten. De rechtsstaat is het fundament van elke vooruitgang, maar hier is nog enorm veel werk te verrichten.

14u30. Bezoek van meneer Muamba van de oppositiepartij MLC. Die heeft zopas afstand genomen van zijn voorzitter Jean-Pierre Bemba. Intrigerend gesprek over de vraag of de oppositie met één kandidaat naar de verkiezingen zou trekken.

15u30. Onderhoud met Kabwelulu, minister voor Mijnen en Transport. Als Congo zijn rijkdommen correct en transparant zou exploiteren, dan had het een enorme hefboom voor zijn ontwikkeling. We maken een paar afspraken rond samenwerking. Rond 17.30 uur ben  ik in Hotel Memling, waar we logeren, brief ik de dertien meereizende journalisten uitvoerig.

19u00. Diner bij de buitenlandminister thuis. Hij bevestigt me dat ik morgen met president Kabila kan spreken. Hij nodigde ook wat vrienden, zoals minister van Plan Kamitatu, uit. Ons tafelgesprek is doorspekt met de typische humor van Congolezen die in België hebben gestudeerd en er vaak een tweede verblijf hebben. Maar ze zijn niet blind voor de enorme problemen van hun land, dat zoveel positieve mogelijkheden ongebruikt laat liggen.

22u00. In het hotel studeer ik nog een uurtje op de dossiers van morgen. Daarna ga ik slapen.

Tekst: Wouter De Broeck