De maandag van Ivo Belet, europarlementslid en waarnemer in Myanmar

Ivo Belet (CD&V) evalueerde maandag als waarnemer de tussentijdse parlementsverkiezingen in Myanmar.

07.30 Na een veel te korte nacht word ik wakker in mijn hotel in Yangon, de grootste stad van Myanmar. Gisteren heb ik samen met vijf andere Europese waarnemers toezicht gehouden op het goede verloop van de parlementsverkiezingen. Het was een bijzonder hectische dag die startte om half zes ’s ochtends en vannacht in de vroege uurtjes eindigde. We reisden van stembureau naar stembureau, zowel in Yangon als op het platteland. Ik voel me allesbehalve uitgerust, maar sta toch op en neem een verkwikkende douche.

08.30 Ik ontmoet mijn vijf collega’s aan het ontbijt voor een eerste stand van zaken. In heel Myanmar zijn in totaal 150 waarnemers uit verschillende werelddelen. Onze Europese delegatie van zes is zo beperkt omdat we pas zeer laat toestemming gekregen hebben van de militaire machthebbers om de verkiezingen live te volgen. We zijn gisteren dan ook erg sceptisch aan onze missie begonnen. Maar nu zijn we het er allemaal over eens dat de verkiezingen vrij goed georganiseerd en relatief eerlijk en open verlopen zijn. Het lijkt erop dat de militairen woord houden, al zal ik dat pas met zekerheid durven zeggen als het regime de uitslag ook bevestigd heeft.

10.30 We laden onze spullen in en rijden in overjaarse taxi’s naar de Britse ambassade voor een meeting met alle internationale waarnemers. Ook hier lijkt iedereen het erover eens te zijn dat de stemming eerlijk verlopen is, al hoor ik ook kritische stemmen: sommige waarnemers hebben problemen met kieslijsten vastgesteld, nog anderen mochten in een paar stembureaus niet binnen. Toch kijk ik met verbazing naar de grote bocht die het militaire regime nu lijkt te maken: twee jaar geleden was er geen sprake van vrijheid en waren mensen bang. Gisteren zeiden talloze burgers me open en onbevreesd dat ze voor oppositieboegbeeld Aung San Suu Kyi gestemd hadden.

12.00 Ik vertrek voortijdig uit de ambassade, stap in een tot op de draad versleten taxi en rij in een rotvaart terug naar mijn hotel. Daar kan ik met een vaste lijn naar het buitenland bellen en raak ik af en toe online. Internationaal met de gsm bellen is hier een ware marteling. Om half een word ik geïnterviewd door De ochtend van Radio 1. Na het interview stromen de mails binnen met aanvragen van andere media voor meer interviews. De uren daarna bel ik met diverse tv- en radiozenders en verschillende kranten. Op de rekening van mijn hotel zie ik dat de gesprekken naar het buitenland me 10 dollar per minuut gekost hebben.

15.00 Mijn fractievoorzitter belt me vanuit Brussel en samen overleggen we over een tekst met felicitaties voor winnaar Aung San Suu Kyi, maar ook met felicitaties voor de autoriteiten omdat ze er in geslaagd zijn de verkiezingen vrij te laten plaatsvinden. Op 23 april komen de Europese ministers van Buitenlandse Zaken bijeen om de situatie in Myanmar te evalueren en eventueel de sancties op te heffen. Ik bel en mail met het secretariaat van het Europese Parlement om een resolutie voor te bereiden die alvast oproept om ze te schrappen.

18.00 In de bar van het hotel handel ik mijn mails af uit mijn thuisstad Hasselt waar ik in de gemeenteraad zit. Nadien trek ik Yangon in en bezoek ik een schitterende Boeddhatempel.

21.30 Net voor sluitingstijd stap ik restaurant The Green Elephant binnen. Ik eet rijst met pikante kip. Anderhalf uur later keer ik terug naar het hotel en ga ik doodop slapen.