De maandag van Guy Verhofstadt, liberaal fractievoorzitter in het Europese Parlement

Oud-premier Guy Verhofstadt reisde één dag na de verkiezing van Vladimir Poetin naar Moskou om er deel te nemen aan grote protestbetoging en om er als waarnemer op toe te zien dat de Russische overheid de 20.000 betogers vreedzaam liet demonstreren.

04.50 Vroeg in de ochtend land ik met een nachtvlucht uit Brussel in Moskou. Ik verbaas me erover hoe snel ik door de visumcontrole raak. Een week geleden stond ik in Washington DC uren in de rij.

06.30 De straten van Moskou zijn nog leeg en mijn medewerker en ik rijden vlot naar het Marriott-hotel. Ik haal eerst een paar uur slaap in, vooraleer aan een zware maandag te beginnen.

11.30 Ik word gebeld door De Ochtend (in België is het op dat moment half negen, nvdr). Ik vertel aan ontwakend Vlaanderen wat straks op mijn agenda staat en waarom het zo belangrijk is dat ik hier vandaag ben. Meteen daarna springen we in de auto en rijden we naar het Poesjkinplein, waar de demonstratie later vandaag zal plaatsvinden. Er zijn opmerkelijk veel agenten en militairen op de been. Het Café Poesjkin lijkt wel omsingeld. Het interieur is als een vlucht terug in de tijd naar het einde van de 19e eeuw. Ik eet een croquette de veau om krachten op te doen. De klassieke Russische specialiteit smaakt heerlijk.

14.30 De eerste oppositieleider die ik ontmoet is Grigory Yavlinsky van de liberale partij Yabloko. Hij mocht van de Russische kiescommissie niet deelnemen aan de verkiezingen; een oproep van lady Ashton in het Europese Parlement kon daar niets aan veranderen. Yavlinsky vertelt me dat het belangrijker is om het politieke systeem in Rusland te veranderen, dan te strijden tegen één persoon.

16.00 Mijn volgende vergadering is met Janez Lenarčič, directeur van de mensenrechtenafdeling van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). Voor Lenarcic is het zo klaar als een klontje: er is sprake van grootschalige fraude. Toch ziet hij een positieve mentaliteitsverandering bij de Russische burgers. “Sinds de recente parlementsverkiezingen lijkt het alsof ze meer interesse hebben in de politiek”, zegt hij.

17.00 Ik haast me naar de studio van de televisiezender Echo Moskvy. Het interview duurt drie kwartier en verloopt gelukkig in het Engels. Uit een peiling na afloop blijkt dat 83 procent van de kijkers het met me eens is.

18.45 Ik kom op het Poesjkinplein aan met de vroegere eerste minister en huidig oppositieleider Mikhail Kasyanov. Ik zie Jan Balliauw van de VRT. Ik word naar het podium gebracht van waarop de organisatoren de menigte toespreken. Het aantal aanwezigen is overweldigend, net als de kou. Iemand biedt me een trui aan en ik trek hem dankbaar aan, ondanks de opzichtige rode en witte kleuren.

21.00 ‘s Avonds dineer ik met de leden van de liberale partij PARNAS, in het restaurant van het Tsentralny Dom Literatorov, het Centrale Huis van de Schrijvers. We eten blini's en drinken wodka. In dit restaurant hangt de sfeer van de Sovjet-Unie van de eerste helft van de twintigste eeuw, de tijd van schrijver Michael Boelgakov. Tegen middernacht kruip ik in bed. Binnen een paar uur vlieg ik terug naar Brussel, waar ik me bij aankomst zal moeten reppen naar een persconferentie over Rusland.