Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

De maandag van Daan Schalck, CEO van het Havenbedrijf Gent

Maandag ondertekenden Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits en haar Nederlandse collega van Transport Melanie Schultz van Haegen het akkoord dat de verdeling van de kostprijs voor de realisatie van een nieuwe zeesluis in Terneuzen vastlegt. Een heuglijk moment voor de baas van het Gentse Havenbedrijf Daan Schalck.

05.00 De wekker loopt af en ik sta zoals elke morgen voor dag en dauw op. Ik ben een vroege vogel: je zal me zelden om zes uur nog in mijn bed aantreffen. Het eerste wat ik doe is de kranten lezen en checken op tv of ik een nieuwsuitzending van de dag ervoor gemist heb.

06.00 Ik douche, ontbijt en vertrek naar kantoor. Rond zeven uur kom ik er als eerste aan. Dit eerste uur van de werkdag is zalig: ik lees in alle rust mijn e-mails en bereid de rest van de dag voor. Ik kom hier liever iets vroeger aan dan dat ik om acht uur direct in een vergadering beland.

08.00 De eerste meeting van de dag. Een extern bureau stelt een studie voor die ze in opdracht van ons uitgevoerd heeft.

09.00 Normaal gezien houden we elke maandag om half tien overleg met het directiecomité, maar omdat straks het Sluisakkoord ondertekend wordt, hebben we die vergadering met een half uur vervroegd.

11.30 Mijn adjunct en ik stappen in de auto om de ondertekening in Terneuzen bij te wonen. Dit zal een gedenkwaardig moment worden, want Gentenaars zijn al twee decennia vragende partij voor een nieuwe zeesluis. De ondertekening wordt de bekroning van twee jaar onderhandelen. Dit soort van gebeurtenissen maak je als havenbaas maar een paar keer in je carrière mee.

12.15 We rijden Terneuzen binnen. Tijd om uitgebreid te tafelen is er niet, maar tijdens de ondertekening worden we getrakteerd op een onvervalst Nederlandse lunch: zachte broodjes met kaas en ham en een glaasje karnemelk. De champagne wordt niet ontkurkt want bij iedereen ligt het busongeval in Zwitserland nog vers in het geheugen. Het is niet het juiste moment om breed glimlachend met een glas in onze hand voor de camera’s te poseren.

13.30 De ministers Crevits en Schultz van Haegen hebben hun handtekeningen gezet en ik sta nog even de pers te woord. Ik heb geen tijd voor uitgebreide interviews: ik moet terug naar Gent waar om twee uur een vergadering met de vakbonden gepland staat. Normaal zit ik het interne sociale overleg voor; nu neemt onze personeelsdirecteur de honneurs waar. Van zodra ik op kantoor aankom, schuif ik aan.

16.30 Het sociaal overleg zit erop maar mijn dag nog niet. Ik keer terug naar mijn bureau om een paar lopende zaken in orde te brengen.

17.30 De bedrijfsleiders van de belangrijkste Gentse havenondernemingen stappen de vergaderzaal binnen voor een toelichting over het Sluisakkoord. Halverwege de sessie springt minister Hilde Crevits even binnen, wat door de deelnemers erg geapprecieerd wordt.

21.00 Het is al donker als ik thuiskom en mijn vrouw en jongste zoon hebben op mij gewacht voor het avondeten. Mijn oudste zoon zit op kot in Gent op vier kilometer van ons huis; hij heeft dus geen last van mijn gekke werkuren.

00.00 Ik kruip eindelijk onder de wol en zet mijn wekker. Straks moet ik weer om vijf uur op.