De 3 andere fiasco's van Jo Lernout

Vijf jaar cel, dat is de straf die het Gentse Hof van Beroep Jo Lernout oplegt voor de fraude in de L&H-zaak. De medestichter van het failliete spraaktechnologiebedrijf geeft alvast de moed niet op en gaat in Cassatie. Tekenend voor het karakter van Lernout die het na L&H nog 3 keer probeerde als zaakvoerder. Telkens tevergeefs.

1. Gupi, de speelgoedcavia

Het eerste product dat Lernout na het L&H-verhaal op de markt bracht, was Gupi, een speelgoedcavia die allerlei kunstjes kon. Hoe meer je het pluchen beest streelde en verzorgde, hoe meer leven er in kwam. Een beetje naar het voorbeeld van speelgoedrobotten als Ferby, Tamagochi en Aibo.

Alleen, de verkoop vlotte niet zo best. "De kostprijs ligt te hoog", oordeelde Lernout in 2005 in een interview met Het Nieuwsblad. "Het kost 12 euro om het dier te produceren in China, wat maakt dat het in de winkel al vlug 49 euro kost." Verder was er ook een probleem met de software van Gupi: bij 4.000 cavia's bleven de batterijen maar opladen waardoor het dier oververhit raakte. Einde verhaal.

2. Annie's Belgian Chocolates

Begin 2006 probeerde Lernout het dan maar op de Filippijnen. Samen met zijn vriendin Annie - intussen zijn vrouw - en met wat centen van Vlaamse vrienden stampte hij er Annie's Belgian Chocolates uit de grond. De chocolade haalde hij uit België en het management liet hij over aan lokale mensen. Hijzelf fungeerde als tussenpersoon.

Waarom ook dat verhaal misliep, verklaarde Lernout afgelopen weekend in De Standaard: "Die pralines waren in een tropisch land als de Filippijnen niet evident. In feite had je enkel een markt rond Valentijn en Kerstmis. Ik maakte ook nog de fout ze te goedkoop te positioneren terwijl wie er op dat moment kocht, voor de betere merkartikelen ging."

3. MiaMia, de mobiele informatie-assistent

Ook zijn laatste project, de informatiedienst MiaMia, is intussen een stille dood gestorven. Lernout lanceerde in de Filippijnen een callcenter dat mensen konden contacteren om allerhande informatie op te vragen. Enkele seconden of minuten later kregen ze het antwoord via sms, telefoon of e-mail. Dankzij de onderliggende spraak- en vertaaltechnologie konden de meeste vragen automatisch beantwoord worden.

Maar opnieuw helaas... "Mensen wilden niet betalen voor de informatie ook al ging het maar om een kleine vergoeding. Het had dan ook geen zin dat men mij nog zou betalen voor diensten waar geen businessmodel voor was", luidde de uitleg van Lernout in De Standaard. De technologie wordt wel gerecupereerd in het bedrijf van zijn zoon MiiaTech.