"België nog lang niet klaar voor de nakende babyboom"

Elke week geeft een van onze journalisten zijn mening over een thema uit de economische actualiteit. Deze keer buigt Marian Kin zich over het probleem van de vergroening.

Lig je nog niet wakker van de vergrijzing, dan misschien wel al van de vergroening: een hoger geboortecijfer én migratie zorgen de komende jaren voor een indrukwekkende groei van onze bevolking. Binnen dit en tien jaar komen er zo ruim 150.000 kinderen bij. En dat plaatje ziet er minder rooskleurig uit dan je zou verwachten.

De grootste bevolkingstoename zal zich situeren in de grotere steden. Bovendien zullen die nieuwe baby's vooral geboren worden in gezinnen van allochtone origine. In Antwerpen bijvoorbeeld zullen binnen tien jaar 2 op de 3 kinderen van allochtone afkomst zijn. En dat terwijl ons syteem vandaag al pijnlijke mankementen vertoont. Jongeren van allochtone afkomst zijn immers over het algemeen laaggeschoold. Slechts 13 procent van de allochtone schoolverlaters is hoogopgeleid. Bij autochtonen is dat 43 procent. Dat vertaalt zich in veel hogere werkloosheidscijfers. Deels omdat allochtone werkzoekenden nog altijd af te rekenen krijgen met vooroordelen en discriminatie, deels omdat hun opleiding niet aansluit bij de noden van onze arbeidsmarkt. Hallucinante cijfers tonen aan dat mensen van buiten de Europese Unie 5 keer meer kans hebben om in de werkloosheid te verzeilen dan mensen van Belgische origine. Momenteel leven we dus al op een tijdbom, dat toont de Brusselse problematiek meer dan duidelijk aan.

Zorgen voor voldoende crèches, scholen en personeel is nog de gemakkelijkste uitdaging van deze nieuwe babyboom. Ik lig veel meer wakker van het volgende. Als we er nu nog niet in slagen om allochtone kinderen dezelfde goede scholing te geven als onze eigen kinderen; als we nu al toelaten dat vele jonge allochtonen verzeilen in de werkloosheidsstatistieken, hoe gaan we het dan in godsnaam aanpakken binnen dit en twintig jaar? Dan zullen die jonge allochtonen de grote meerderheid vormen van de jeugd op onze schoolbanken. Hoe gaan we hen dan wél leiden naar universiteiten en hogescholen, hoe gaan we hen dan wél uitzicht bieden op een job? Onze kenniseconomie heeft nood aan veel hooggeschoolde arbeidskrachten. Als het zo voortgaat, staan we voor een ‘war for talent’ zonder voorgaande. Eentje waarin onze bedrijven nog veel harder zullen moeten zoeken naar hooggeschoolden dan vandaag.

Marian Kin, hoofdredacteur Vacature