Anneleen Lenaerts (24), harpiste bij het Wiener Philharmoniker

Anneleen Lenaerts (24) ging op 1 september voltijds aan de slag als harpiste bij het Wiener Philharmoniker, het meest prestigieuze symfonische orkest van Oostenrijk. “Omdat niemand wist dat ik daar zat, was ik ontspannen. Tot mijn grote verbazing koos de jury voor mij.”

Eigenlijk heeft Anneleen Lenaerts een dubbele job, want ze speelt zowel bij de Staatsopera als voor het Wiener Philharmoniker. “Ik speel bijna elke avond in de opera, die telkens een andere voorstelling heeft, want het Weense publiek houdt van afwisseling. Zo’n opera wordt zonder repetitie gespeeld. Daarom moet ik overdag de partituur voor ’s avonds bestuderen, want vele stukken zijn nieuw voor mij. Vanavond staat ‘Faust’ van Charles Gounod op het programma.”

De harp is geen instrument voor doetjes. Zonder eelt op de vingertoppen krijg je blaren, want er zit tien ton spanning op de snaren. “Ik moet elke dag wat spelen of ik ben na drie dagen de eelt kwijt”, zegt Lenaerts. “Er zijn ook zeven pedalen met elk drie standen, waarmee de harpist de kruisen en de mollen maakt. Je hebt stevige been- en buikspieren nodig en een goede basisconditie.”  

Ze begon jong met muziek. “Ik speelde wat piano, maar ik wou bij de harmonie van Peer. De toenmalige dirigent en notenleraar Willy Fransen had er graag een harp bij. Ik was negen en had er nog nooit een gezien.” Wist de jonge Anneleen veel dat ze aan het begin van een glanzende carrière stond: “Ik had geluk met mijn lerares Lieve Robbroeckx die me snel meenam naar wedstrijden en masterclasses. Ik won prijzen, gevolgd door concerten tot zelfs in het buitenland. Daarom besliste ik mijn twee laatste jaren van het middelbaar onderwijs (in de richting Latijn-Wetenschappen) voor de examencommissie te doen, zodat ik meer tijd kreeg voor de harp. Dat was niet evident.”

Vanaf haar zestiende stond Lenaerts geregeld op een podium. “Ik had al een bijna voltijds programma als soliste voor ik aan het conservatorium begon.” Anneleen behaalde haar master aan het conservatorium van Brussel, in drie jaar. Daarna volgden nog twee jaar specialisatie in Parijs.
Na de ARD-wedstrijd in 2009, waar ik in de finale met de Bayerische Rundfunk speelde, heeft het orkest me uitgenodigd om dat jaar mee te spelen in allerlei losse projecten. Toen daar een vacature werd opengesteld, kwam ook hier in Wenen iets vrij.” De auditie in Wenen gebeurde achter een scherm, zodat de jury geen idee had wie er speelde. “Omdat niemand wist dat ik daar zat, had ik een ontspannen gevoel. Ik had niets te verliezen. Tot mijn grote verbazing koos de jury voor mij.”

Deze maand vliegt Lenaerts met het Wiener Philharmoniker voor een tournee naar Noorwegen, Zweden, Denemarken, IJsland en New York. “Een week voor het vertrek beginnen we het programma in te studeren. Ik heb het nog niet bekeken (doet de partituren open). Het ziet er nogal Weens uit. Met ‘De Zigeunerbaron’ en ‘De Csardasvorstin’ en enkele stukken van Wagner. Zelf houd ik veel van Debussy en Ravel, Franse componisten die speciaal voor harp schreven.” Ze heeft al drie cd’s opgenomen. In maart zijn er in Salzburg opnames voorzien van werken van Schubert en Schumann. Volgend jaar staat een cd gepland voor radiozender Klara samen met het Brussels Philharmonic: “Daarop zou ik graag het ondergewaardeerde harpconcerto van de Belg Joseph Jongen spelen.”