Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

Alarmfase rood: de 6 pijnpunten van onze arbeidsmarkt

De crisis heeft Vlaanderen in het hart getroffen. Of het nieuwe tewerkstellingsplan van de Vlaamse regering het tij kan keren in 2010, lijkt heel twijfelachtig. Vlaanderen boerde ook achteruit, vergeleken met de Europese topregio’s. Waar loopt het dan precies fout?

1. Vlaanderen activeert zijn talent niet

Luc Sels, professor K.U.leuven: “Sinds een jaar groeit de langdurige werkloosheid weer aan en we verwachten dat die verder zal toenemen. Dat is heel zorgwekkend. Want zo zullen minder werkenden de last van de vergrijzing moeten torsen. En tegelijkertijd dwingt de Vlaamse regering de VDAB te besparen. De Vlaamse regering hecht te weinig aandacht aan een activerend arbeidsmarktbeleid. Eenmaal de crisis verdwenen is, wacht ons een hele uitdaging. Stel je voor, de knelpuntberoepen zijn zelfs nu nog niet verdwenen.”

2. Onze industrie krimpt verder in

De concurrentiepositie van Vlaanderen verzwakte door de sterke euro, en omdat onze bedrijven te weinig innovatieve producten lanceren. Ook versnelde de crisis de desindustrialisering van Vlaanderen. Luc Sels schetst de gevolgen: “De industrie ziet zijn tewerkstelling sterker afkalven. De textielsector werd als eerste zwaar getroffen. Ook de chemie begint zorgen te baren. Intussen groeit het aantal banen in de social profit en de overheid verder aan. Ook de handel en de dienstensector houden al bij al stand."

3. Geen sluitende aanpak voor jongeren

Een jaar geleden waren er minder jongeren in Vlaanderen werkloos (10,5 procent) dan gemiddeld in Europa (16 procent). Maar Luc Sels maakt zich zorgen: “De cijfers van de jeugdwerkloosheid zijn nu slecht. En niet alleen meer voor de laaggeschoolden. In sommige steden krijgen we dramatische toestanden. In Brussel loopt de jeugdwerkloosheid nu op tot 40 procent.”

4. 55-plussers blijven niet lang genoeg aan de slag

Ondanks de vele verklaringen en actieplannen voelt deze groep geen druk om aan het werk te blijven. Ook het brugpensioen wordt vlot uitgedeeld. Jan Smets, voorzitter van de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid: “We mogen vandaag geen oudere werknemers opzij schuiven. Eenmaal de crisis achter de rug is, zullen we ze allen nodig hebben, willen we ons welvaartspeil behouden.”

5. Vlaanderen ontbeert een opleidingscultuur

‘Levenslang leren’ is een hoeksteen van de Lissabon-strategie. De Vlaamse bedrijven en de werknemers investeren onvoldoende in vorming en opleiding. Fons Leroy, gedelegeerd bestuurder VDAB: “Vlaanderen heeft geen opleidingscultuur. In het algemeen wordt er te weinig opleiding gegeven. Wie tijdelijk zonder baan valt, wordt niet gestimuleerd om zich bij te scholen. Het is absoluut noodzakelijk onze mensen diets te maken dat de economie permanent in beweging is en dat werknemers zich daarom voortdurend moeten bijscholen.” Fons Leroy wijst er ook op dat we binnen tien jaar met een structurele schaarste zullen zitten, als gevolg van de vergrijzing. Bij een te passieve aanpak van de werklozen – lees te weinig bijscholing en opleiding – zijn ze vogels voor de kat op de arbeidsmarkt.

6. Te weinig allochtonen aan het werk

Een recente studie van het team rond Ignace Glorieux (VUB) toont aan dat de slechte positie van allochtonen te wijten is aan hun lage scholing. Ze ondervinden dezelfde discriminatie op de arbeidsmarkt als laaggeschoolde Belgen. Alleen de Vlaamse administratie kan op dit vlak een bevredigend rapport voorleggen: de voorbije jaren steeg het aantal allochtonen daar sterk. Intussen blijft de werkloosheidsgraad van allochtonen in Vlaanderen vijfmaal hoger liggen dan bij de autochtonen. Geen enkele lidstaat van de EU presteert op dit vlak slechter.

Tekst: Erik Verreet

Lees ook: België slechte leerling voor Lissabon-normen

Reageer

Zie jij nog andere pijnpunten? Hoe raakt onze arbeidsmarkt weer uit het slop?