1. Economen en beursspecialisten duiken vandaag om de haverklap op in alle media. Worden we daar ook veel wijzer van?

Jef Vuchelen: “Het journalistieke vak is uitgehold. Het moet veel sneller en oppervlakkiger dan vroeger, maar tegelijk worden de kranten dikker en regent het extra bijlagen. Dat zorgt voor een fel toegenomen concurrentie en journalisten moeten alles uit de kast halen om de aandacht van hun publiek op te eisen. Bijvoorbeeld door er buitenstaanders bij te halen die het goed kunnen zeggen en die liefst hier en daar ook nog wat gevoelige schenen durven te raken. Minstens even belangrijk daarbij: haast altijd lijkt die expert ‘toevallig’ ook een mening te verkondigen die ook aansluit bij de mening van de journalist. Want, vergis je niet, daar draait het finaal om. Dat maakt die stortvloed aan experts ook zo misleidend, gevaarlijk zelfs: het publiek ziet of leest een ‘onbevooroordeelde expert die zijn licht laat schijnen over een complex probleem.’ Het doorziet vaak niet dat die expert doorgaans verbazingwekkend goed past in de ‘desk opinion’ op een bepaalde redactie. Door hun omvang en bereik hebben bepaalde media, neem nu het VRT-nieuws, dus wel degelijk een stevige impact op de publieke opinie wanneer ze dergelijke specialisten opvoeren.”

Ivan Van de Cloot: “Er is in de media een fundamenteel tekort aan economische kennis. Bij mijn weten zit er op de VRT-redactie welgeteld één econoom. Pijnlijk toch, bij een openbare omroep die gefinancierd wordt met belastingsgeld om ons te informeren, zeker als je weet dat er daar wel specialisten ruimtevaart of rechtbanken rondlopen, thema’s die naar mijn bescheiden mening toch net iets minder belangrijk zijn voor onze dagelijkse welvaart.”

Etienne de Callataÿ: “Wij bankeconomen zijn generalisten. We ontwikkelen een brede visie. Dankzij onze aanwezigheid in de pers kunnen we een pedagogische rol spelen. Ik presenteer mijn analyses eerst aan de klanten van mijn werkgever, maar net zo goed aan het brede publiek, via kranten en televisie. Toch vind ik dat de pers te veel aandacht besteedt aan de financiële markten. Kijk maar hoe vaak we Pascal Paepen vanuit Londen op de VRT-radio horen. En aan Franstalige kant is het heus niet anders. Dat heeft geen zin.”
"Ik sla met de hamer en op een bepaald moment zit de nagel goed vast. Dat is hetzelfde met een idee: soms moet je herhalen en herhalen. Maar samen met de collega's economen evolueren we in de goede richting. Zo geloof ik dat Griekenland een grotere schuldherschikking moet krijgen, maar ik zie me niet als de intellectuele vader van dat idee. 'Intellectuele vaders' zetten zich vast op één idee. Ik ben in alles geïnteresseerd.”

Peter Vanden Houte: “Vergeleken met twintig jaar geleden is het economische leven veel meer op het ritme van de financiële markten geënt. De beurs krijgt veel meer macht. Het schuldenprobleem van Griekenland bijvoorbeeld doet onze ondernemers twijfelen. Vroeger zou dat een ver-van-mijn-bed-show geweest zijn. Bedrijfsleiders en managers zijn ook veel gevoeliger geworden voor de koersevolutie van hun eigen aandeel. De media pikken daar op in. Dertig jaar geleden was het ondenkbaar dat het tv-journaal de evolutie van de beurs zou volgen, laat staan de uitspraken van centrale bankiers. Nu is dat schering en inslag. De media vragen economen om het verhaal te vertellen: wij zijn de boodschappers. Zo creëren wij mee de stemming bij het grote publiek.”

Terug naar het hoofdartikel "Economische expertise: alomtegenwoordig, populair en (soms) omstreden"