Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

“Wee de sul die zijn vakantiedagen nog niet indiende”

Elk week geeft columniste An Olaerts haar ongecensureerde kijk op de arbeidsmarkt en de wereld ver daarbuiten. Deze keer stelt ze met vreugde vast dat vakantie alleen maar voordelen heeft. Behalve op het ministerie...

Hoerizee! Hoerizee! Het is weer bijna zomer. De wereld gespt de sandalen onder. Decolletés worden opgeschud. De verkoop van crème tegen hielkloven schiet de hoogte in. Dames drinken te veel kriek in de zon. Heren schudden zakken rozemarijn uit boven de barbecue. Om halfvier verschijnen de eerste schoolkinderen boven de haag. Een jonge ekster leert vliegen. Het is kortom een gezellige zooi. Tuinkabouters staan te verschieten op het balkon. Doodgewaande buurmannen geven een teken van leven middels drie onderbroeken op de wasdraad. Collega's eten hun boterhammen op in het park. En payroll consultants reppen zich om alle vakantiegelden op tijd  buiten te krijgen.

Wee de sul die zijn vakantiedagen nog niet heeft ingediend. De discussies zijn opgerold, de dagen verdeeld. 21 juli valt op een woensdag, 15 augustus op een zondag, 1 september op een woensdag. Verder valt daar niets meer aan toe te voegen, niets meer aan uit te leuren. Alle ponykampen zitten vol, idem het detectivebivak, de piratenstage, de frutselvijfdaagse en de circusschool. Wie nu nog van zijn kinderen af moet zal het bij de misdienaars moeten proberen. Vakantie is een woord dat zijn etymologie vér voorbij is. Met leegte heeft het al heel lang niks meer te maken. Plaats is er alleen nog in een pension zonder uitzicht.

Niet dat ik de zomerse pret wil bederven. Leve de hangmat en het hogedrukgebied. Gazpacho! De kieteling van aardbeihaar. Twee bollen vanille bij valavond. 120 per uur op de ring. Zítten in de intercity. Vakantie heeft alleen maar voordelen, zelfs voor wie moet werken. De baas is weg. Alle klanten hebben met een bevriend koppel een huisje gehuurd in de Auvergne. 's Morgens komen ze met een stokbrood in de okselplooi terug van de markt. Die vallen thuis niemand meer lastig. De telefoon is stil. Het is een plezier, een plezier dat bovendien nog moet komen. Geen groter geluk dan het geluk om een verlangen op de rand van de vervulling. Behalve op het ministerie.

Op het ministerie hebben ze de zomer reeds voortijdig opgegeten en doorgespoeld. Het fruit is nog niet rijp of de overheid heeft er al confituur van gestookt. Zoiets. Op het ministerie zitten ze met hun gedachten al diep in het najaar, bij het spook van Allerheiligen. En nog erger. Twee weken geleden namelijk werd namelijk een mailing rondgestuurd waarin alle geadresseerde ambtenaren werden gevraagd naar hun inhuizige kinderen en bijbehorende speelgoedwensen. Alsmede dienden zij op te geven of zij op zaterdag 27 november om 14.30 uur aanwezig zouden zijn op het sinterklaasfeest. Tenslotte duurt een zomer altijd minder lang dan je denkt. Hoezonee? Hoezonee?

An Olaerts

Lees de andere columns van An Olaerts.