Foutmelding

  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.
  • There are no workflow states available. Please notify your site administrator.

“Twee eeuwen geleden was de welvaart ook al ongelijk verdeeld”

Christina Trifu (29), Roemeense MBA-studente in Leuven

Een rechtendiploma en een aanvullende graad internationale betrekkingen op zak, en werkervaring bij onder meer HP in meerdere Europese landen. De Roemeense Christina Trifu (29) is het typevoorbeeld van wat men in managementkringen al vlug als een ‘high potential’ zou omschrijven. Al maakt ze meteen ook brandhout van het cliché als zouden alle MBA-studenten vooral poenscheppers in spe zijn. “Bij onze lichting voltijdse MBA’ers zie ik toch vooral heel wat mensen die hun carrière op een ander spoor willen zetten. Geld is doorgaans zeker niet de belangrijkste drijfveer, al vormen net de juristen op dat vlak misschien wel de uitzondering (lacht). Tegelijk moet ik toegeven dat die exuberante lonen hier niet bepaald een courant gespreksonderwerp zijn. Wat wil je ook: heel veel zou onze verontwaardiging wellicht niet veranderen. Persoonlijk vind ik dit debat ook niet zo nieuw: twee eeuwen geleden was de welvaart ook al ongelijk verdeeld. Het verhaal als zouden mensen geen baan vinden of zelfs hun baan verliezen omdat de ceo van een bepaald bedrijf buitensporig veel poen schept, slaat ook nergens op: er is geen enkel verband tussen die twee. Wél zie ik een verband tussen het huidige debat en de crisis: die laatste zorgt ervoor dat heel wat mensen gemakkelijker te mobiliseren zijn, onder meer tegen die topsalarissen.”

“Anderzijds bekijk ik de discussie rond die toplonen als Roemeense misschien ook wel met andere ogen: jong talent wil in mijn geboorteland gewoon snel rijk worden, en zij hebben dus geen enkel probleem met gigantisch hoge lonen. Wie in een groot bedrijf een topjob met bijhorend salaris kan krijgen, moet dat vooral niet laten, zo is de redenering. Beter zo rijk worden dan via corruptie, wat in Roemenië helaas ook nog altijd stevig ingeburgerd is. Roemenen zijn op dat vlak heel individualistisch ingesteld: er is niets mis met heel snel heel rijk worden.”