Verslaafd aan je werk?
Hoe verslaafd ben je aan je werk?
"Uit de enquête blijkt zeer duidelijk dat niet het hard werken zelf tot psychosomatische klachten leidt", stelt professor Marc Buelens, "Wel een bepaalde werkstijl, die men meestal omschrijft als workaholisme, werkverslaving. De werkverslaafden betalen een zeer hoge prijs voor voor hun aanpak. In de enquête vertonen ze veel klachten. Personen die zowel prestatiegericht zijn als perfectionist, bereiken het alarmpeil."
Omdat professor Buelens ruim tweederde van de deelnemers onder een van de categorieën werkverslaafden klasseert, zijn de klachten niet uit de lucht.
- ruim 50% van de deelnemers aan de enquête lijdt onder stress. Hun aantal stijgt lichtjes met de leeftijd, maar zeker niet met het niveau
- 37% van de vrouwen klaagt over rug-, hals- of schouderpijn.
- 30% zegt af en toe hartkloppingen te voelen (iets meer bij vrouwen).
- 12% van de vrouwen en 6% van de mannen klaagt over depressiviteit.
- van de 6.683 Vacature-lezers merkt slechts 11% van de mannen en slechts 5% van de vrouwen helemaal geen last te ondervinden van stress.
Opgelucht ademen
"Als hij om negen uur 's avonds naar de directieparking stapt, ademt een directeur opgelucht uit, want er is al één parkeerplaats open. Hij vertrekt niet als eerste".
Marc Buelens haalt dit verhaal aan om aan te tonen dat de werkdruk op medewerkers in de hogere niveaus hoog is. De hoge werkdruk leidt soms tot ongezond gedrag. Bepaalde types beginnen overdreven hard te spreken, jagen hun tempo op, worden ongeduldig tegenover traagheid, gaan de competitie aan met anderen, worden eerder vijandig, ...
Deze mensen (types A) geven een bepaald beeld: door interne druk gedreven en met weinig werkplanning, bouwt iemand negatieve stress op. "Deze types doen liever alles zelf en kunnen moeilijk delegeren. Hun harde werk komt ten koste van hun gezin." Deze types werkverslaafden vinden we meer naarmate we de bedrijfsladder beklimmen. "Het lijkt erop dat een organisatie die soort mensen uitkiest om carrière te maken", meent Steven Poelmans, "Misschien kunnen deze types beter tegen stress en krijgen daarom de kans om hogerop te gaan. Voor mij is het wel duidelijk dat ergens in de middenniveaus de mensen die de stress niet aankunnen, eruit gaan."
Werkverslaafd
We denken allemaal 'workaholics' te kennen. In de wetenschap is dit begrip nieuw. Meestal krijgen werkverslaafden drie kenmerken opgeplakt: ze werken meer dan vereist, ze denken ook na de uren aan het werk en de werktijd komt in het nadeel van familie en het sociaal leven. "Ik durf 68% van de deelnemers aan de enquête onder deze categorie te classeren", aldus Marc Buelens. De wetenschap onderscheidt drie types.
- De 'compulsief-afhankelijke' werkverslaafden: ze erkennen dat ze teveel werken, maar zijn niet in staat hun gedrag te corrigeren. Ze krijgen angstaanvallen als ze niet werken. "Naar dit ziekelijke type hebben we niet expliciet gezocht", zegt Marc Buelens.
- De 'perfectionistische' werkverslaafden: ze zijn zeer begaan met orde, lijstjes en vooral met een mentale controle over hun omgeving. Meestal is dit gedrag niet functioneel omdat zij niet flexibel, open of efficiënt zijn. Ze zullen niet noodzakelijk meer uren presteren. "Dit type botst vooral met het werk", zegt onderzoeker Steven Poelmans, "en in mindere mate met het thuisfront. Ze klagen over ontwikkelingskansen. Door hun gebrek aan controle staan ze in het leven met een ontevreden grondtoon. Ze hebben zeer veel last van stress, depressie en andere psychosomatische klachten." Vooral vrouwen vallen onder deze categorie. Uit de enquête blijkt dat de perfectionistische workaholic vooral vinden op het uitvoerend niveau. Ook rapporteren de perfectionisten veel stress, psychosomatische klachten, depressiviteit. Ze hebben een minder goede relatie met hun collega's.
- De 'prestatiegerichte' werkverslaafden kijken vooral naar hun carrièrekansen. Ze werken lange uren, ze worden geprikkeld door competitie en ze zijn in staat beloningen uit te stellen. Ze beleven werkelijk plezier aan hun werk, voelen zich loyaal en voelen zich verantwoordelijk voor het succes van het bedrijf. Wel gaan ze gebukt onder veel stress en klachten, maar ze kunnen het zich niet veroorloven ziek te worden. Ook blijft er bitter weinig tijd over voor het gezin. Daarom hebben ze nogal wat conflicten met thuis. "De prestatiegerichten vinden we vooral in de hogere niveaus, in de directies", stelt Marc Buelens, "en in de horeca, de distributie, de voedings-, de banksector en in de diensten aan bedrijven, zoals bij consulenten." In onze enquête rapporteren prestatiegerichten veel stress, zeer veel conflicten tussen werk en gezin. Ze klagen geregeld over een benauwd gevoel. Sterk prestatiegerichten werken bijna 55 uur per week, laag prestatiegerichten slechts 40 uur.
Hoe hard werken wij ? [ Home]
