Vacature.com

Voordelen in natura worden door de fiscus als loon beschouwd en zijn onderworpen aan bedrijfsvoorheffing en inkomstenbelasting. De vraag stelt zich dan hoe de fiscus deze voordelen waardeert ?

ANTWOORD

De fiscus onderscheidt twee soorten voordelen in natura:

1. voordelen die op een forfaitaire wijze kunnen worden gewaardeerd
2. voordelen die op basis van hun werkelijke waarde worden bepaald

De eerste soort voordelen zijn in onze fiscale wetgeving opgenomen. Bijvoorbeeld : firmawagens, renteloze of goedkope leningen, ter beschikking stelling van PC's, gratis beschikking over een woning,kosteloze verstrekking van verwarming en electriciteit, toekenning van aandelenopties….

Deze forfaitaire waardering kan in sommige gevallen een interessante optimalisatie uitmaken. Anderzijds bekijkt de fiscus deze voordelen in natura, voornamelijk de firmawagens, met argusogen.

Voordelen in natura die niet expliciet op de lijst opgenomen in de fiscale wetgeving voorkomen en dus niet forfaitair begroot mogen worden, moeten geraamd worden op basis van de werkelijke besparing die de werknemer het voordeel voor de werknemer oplevert. Bijvoorbeeld het gebruik van een gsm.

Extralegaal voordeel 1: Bedrijfswagen

Het voordeel in natura dat voortvloeit uit de terbeschikkingstelling van een firmawagen voor het privé-gebruik van de werknemer, wordt bepaald door het werkelijk aantal privé-kilometers. Dat bestaat uit echte privé-kilometers maar omvat ook het woon-werkverkeer, te vermenigvuldigen met een vast kilometertarief afhankelijk van de fiscale PK van de wagen.

Dit tarief wordt jaarlijks geïndexeerd (bijvoorbeeld : inkomstenjaar 2006, tarief per kilometer voor een wagen met 9 fiscale PK : 0,2753). Indien de werknemer een eigen bijdrage betaalt voor de firmawagen, mag het belastbaar voordeel verminderd worden met deze bijdrage.

Sinds 1 januari 2004 worden de kilometer aantallen privé-verkeer om het voordeel van alle aard te bepalen forfaitair geraamd en zijn de grenzen van 5.000 en 7.500 km, die voorheen alleen van toepassing waren op de openbare sector, een algemene regel geworden. Deze regeling werd in een fiscale circulaire vastgelegd. Dit wil zeggen dat het een interpretatie van de fiscus betreft en dat er dus, tot nu toe, nog geen wettelijke basis voor deze regeling is . Voor iemand die hoogstens 25 km van zijn werk woont, wordt de grens van 5000 km in aanmerking genomen en voor iemand die meer dan 25 km van zijn werk woont, wordt de grens van 7.500 km in aanmerking genomen. Dit kilometerantal wordt dan vermenigvuldigd met het kilometertarief in functie van de fiscale PK van het voertuig. De fiscus kan afwijken van deze grenzen in buitengewone omstandigheden. In de praktijk blijkt dat de fiscus dit voornamelijk doet als de werknemer ook zijn werkelijke beroepskosten bewijst in zijn aangifte personenbelasting en deze aftrek probeert te bekomen voor een hoger kilometeraantal dan de bovenvermelde grenzen.

Voorbeeld:

Een werknemer die 50 kilometer van zijn werk woont en met een firmawagen van 9 fiscale PK rijdt en voorts 15.000 km privé per jaar rijdt, zal op een jaarlijks voordeel van alle aard van 2.064,75 euro (7.500 km x 0,2753 euro/km) belast worden. Stel dat deze werknemer in zijn aangifte personenbelasting een fiscale beroepskosten-aftrek voor zijn wagen claimt die als volgt wordt bepaald : 11.000 km (220 werkdagen x 50 km) x 0,15 euro/km = 1.650 euro. In dit geval zal deze werknemer door de fiscus worden teruggefloten. Het voordeel van alle aard voor deze werknemer zal door de fiscus worden opgetrokken tot : 11.000 km x 0,2753 euro/km = 3.028,30 euro, een verhoging dus van bijna 1000 euro.

Sinds het jaar 2005 wordt er tevens een solidariteitsbijdrage op de bedrijfswagens geheven die gebaseerd is op de CO2 uitstoot van deze wagens. Deze bijdrage wordt door uw werkgever betaald. De regering probeert de keuze voor meer milieuvriendelijke wagens nog verder te stimuleren en besliste recentelijk op de superministerraad te Leuven om de belastingaftrek voor bedrijfswagens bij de werkgevers tevens afhankelijk te maken van de CO2-uitstoot. Deze regeling zou ingaan vanaf 1 april 2008.

Extralegaal voordeel 2: gsm

Een ander veelvoorkomend voordeel dat werkgevers aan hun werknemers bezorgen is de gsm. Hiervoor is geen forfaitaire waardering voorzien.

Dat wil zeggen dat het voordeel gelijk is aan de werkelijke besparing die het voordeel voor de werknemer oplevert. Als de werknemer de gsm niet mag gebruiken voor privé-doeleinden is er geen belastbaar voordeel en indien de werknemer een eigen bijdrage betaalt, dan zal deze bijdrage tevens in mindering worden gebracht van het fiscale voordeel.

Het fiscale voordeel zal bepaald kunnen worden rekening houdend met de prijs van het gsm-toestel, de waarde van het abonnement en de facturen van de telefoonmaatschappij en de overeenkomst die de werkgever en de werknemer hebben gesloten met betrekking tot het gsm-toestel. Om te controleren of de voordelen van alle aard voor de mobiele telefoons juist worden gewaardeerd checkt de fiscus voornamelijk het beleid van de werkgever in verband met het toekennen van deze toestellen.

Els Rens, manager Tax & Legal SD Worx

i.s.m. SD Worx