Startbaanreglementering
De startbanenreglementering - ook wel Rosettaplan genoemd - is een maatregel uit het regeerakkoord van de regering Verhofstadt I om de jongerenwerkloosheid tegen te gaan. Het plan houdt in dat werkgevers met een zekere omvang verplicht worden een vastgesteld aantal jongeren tewerk te stellen. Het voorziet voor de werkgever ook bepaalde voordelen in geval van tewerkstelling van behartigenswaardige categorieën jongeren met een startbaanovereenkomst.
Het begrip “startbaanovereenkomst” is een verzamelbegrip voor verschillende, al bestaande vormen van inschakeling in het arbeidsproces. Een overeenkomst zal slechts als startbaanovereenkomst worden beschouwd wanneer de indienstneming is gebeurd op basis van een geldige startbaankaart én de jongere in kwestie als tewerkgesteld met een startbaanovereenkomst wordt geïdentificeerd op de multifunctionele RSZ-aangifte (= Dmfa).
In dit dossier:
- Doelstelling van het startbanenplan
- Toepassingsgebied: op welke werkgevers rust een aanwervingsverplichting?
- Doelgroepen: welke jongeren kunnen met een startbaanovereenkomst worden aangeworven?
- Vorm en duur: Drie types overeenkomsten
- Formaliteiten: voor werkgever en werknemer
- Uitvoering en het einde: loon, sollicitatieverlof en einde van startbaan
- Voordelen voor de werkgever
- Opeenvolgende startbaanovereenkomsten
i.s.m. SD Worx 
