Mag je liegen in je cv?
Je leest een jobadvertentie en het profiel is je op het lijf geschreven. Je voldoet aan alle vereisten. Of nee, wat staat daar? Ze willen iemand die ervaring heeft met dàt. "Och, dàt kan ik wel," denk je bij jezelf. "Ik heb het alleen nog nooit gedaan, maar ik ben er zeker van dat ik dàt kan leren."
De meesten onder ons hebben dit al wel eens gedacht. Maar hoe we die gedachte vertalen in ons c.v., hangt af van mens tot mens. Enkele voorbeelden:
Jobzoeker 1 zegt: "Ach, pech gehad. Ik kom niet in aanmerking voor deze job." En hij of zij zoekt verder.
Jobzoeker 2 zegt: "Ok, ik heb dan wel niet de ervaring die ze vragen, maar ik verzin gewoon iets. Het laatste bedrijf waarvoor ik werkte, bestaat toch niet meer. Niemand zal ooit weten wat ik er deed of niet deed." Jobzoeker twee denkt er dus aan om verantwoordelijkheden toe te voegen aan zijn of haar c.v.
Jobzoeker 3 zegt: "Het is duidelijk dat ik niet de gevraagde ervaring heb, maar ik kan de vaardigheden om de job te doen makkelijk leren. Het enige wat ik kan doen is toch solliciteren en afwachten. Ik zal in m'n sollicitatiebrief uitleggen dat ik niet helemaal aan het profiel voldoe, maar dat ik er alles aan zal doen om bij te leren. Wat heb ik tenslotte te verliezen?"
Jobzoeker 3 heeft de wijste beslissing genomen. Jobzoeker 1 heeft misschien een fantastische job aan zijn of haar neus laten voorbij gaan.
Jobzoeker 2 is de verliezer. Liegen is nooit een goed idee. Ook al vind je dat liegen niet verkeerd is of dat een leugentje om bestwil best kan, toch is je ziek melden iets anders dan jezelf vaardigheden toedichten die je niet hebt.
De ene leugen lokt de andere uit
Laten we aannemen dat je ervoor gaat en je beslist te liegen in je c.v.. Een klein leugentje om bestwil. Je hebt wel degelijk werkervaring in een soortgelijke firma, maar je was er niet echt verantwoordelijk voor wat je in je c.v. zet. Je denkt: "Ach, dat maakt toch niks uit". Echt niet?
De werkgever leest je c.v. en hij is geïnteresseerd. Je mag langskomern voor een gesprek waar je over je eravring mag komen vertellen. Nu moet je dus voort liegen. Je gaat geloofwaardig moeten kunnen praten over dingen waarmee je niet vertrouwd bent.
Stel dat je je erdoor slaat en aangenomen wordt. Oh-oh, nog méér leugens. Nu moet je doen alsof je vertrouwd bent met de job. Tot nu toe heb je alleen gelogen tegen je baas, nu belieg je ook collega's en -eventueel- klanten. Zoals gezegd, leugens zijn als chips. Je kan niet stoppen na eentje.
'Gepakt' worden
We hebben nog geen rekening gehouden met de meest voor de hand liggende reden om niet te liegen: je kan gepakt worden. De meeste werkgevers gaan je referenties na en dan hang je natuurlijk.
Je mag dan al denken dat je niets te vrezen hebt als je vorige werkgever op de fles ging of simpelweg niet meer bestaat, maar denk ook dan goed na voor je liegt.
Je staat er vaak van versteld hoe klein de wereld is. Dit is zeker waar voor professionele kringen. Mensen leggen contacten en er vallen namen. Je weet nooit wie je baas kent of wie hij zal ontmoeten.
Stel je de beschaamdheid voor als je baas je in zijn kantoor roept, je in de ogen kijkt en met diepe stem zegt: "Ik weet het.". Zou je dan niet door een heel groot allesverslindend gat in de vloer willen verdwijnen?
Je hebt misschien zelfs niemand anders nodig om de waarheid te onthullen. Je kunt jezelf verraden door de job niet aan te kunnen. Ook dan komt je leugen uit of je baas denkt simpelweg dat je onbekwaam bent.
Hoe dan ook kan je dan weer op zoek naar een andere baan.
Maar is ontslag het enige waar je tegenaan kijkt? Nee hoor. Laten we eens dieper ingaan op andere mogelijke gevolgen van je leugen(s).
Gevolgen van je leugens
Je zit dus zonder werk. Ach wat, je vindt wel een nieuwe job. Maar is dat wel zo? Door te liegen in je c.v., heb je een trein op de rails gezet die nog maar moeilijk te stoppen is.
Laten we aannemen dat je baas ontdekt dat je gelogen hebt. Je wordt ontslagen en begint naar een nieuwe baan te zoeken. Je hebt je lesje geleerd en gezworen dat je nooit meer zal liegen. Je maakt een nieuw c.v..
Maar wacht even. Wat doe je met de vorige job, die je kreeg door te liegen? In je c.v. opnemen? Ze weglaten is opnieuw liegen. Dus word je opnieuw geconfronteerd met de vraag: mag ik liegen in mijn c.v.?
Als je de job weglaat, dan loop je kans dat je moet uitleggen wat je gedaan hebt terwijl je bij je vorige werkgever werkte. Dat kan een hele periode zijn als het lang duurde vooraleer ze je leugen doorhadden
Je beslist om je vorige job op te nemen in je nieuwe leugenvrije c.v. Je mag op sollicitatiegesprek.
Tijdens het gesprek vraagt je potentiële werkgever waarom je wegging bij je vorige werkgever. Oh oh! Hier gaan we weer. Moet je de waarheid vertellen en dus alle hoop op een aanwerving opgeven? Of zal je maar weer... liegen?
Je beslist om opnieuw te liegen. Je zegt dat je wegging omdat je je realiseerde dat de baan je niet lag. Als het gesprek erop zit, hoop je vurig dat ze je c.v. niet zullen natrekken. Of dat je vorige werkgever de lippen op elkaar houdt.
Wanneer je mogelijk nieuwe werkgever je oude werkgever opbelt en verneemt dat je ontslagen bent omdat je een leugenaar bent/was, kan je de job vergeten.
Melige, maar correcte moraal van dit verhaal: al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel. Daarbij, wil je echt een job die gebaseerd is op leugens?
