Plastisch chirurg
-
Plastisch chirurg
- Weinig glamour
- Kapers op de kust
- Opleiding en carrièremogelijkheden
- Salaris
- Solliciteren voor deze job
Een geprek met Robert Hierner en Jan Vranckx
Kan het nog eenvoudiger: 's morgens vlug even de privé-kliniek op de hoek binnenwippen, en enkele uurtjes later weer buiten met een fraai stel volle lippen, een lekkere D-cup en de benen van Eva Herzigova. Tot voor kort haast exclusief voorbehouden aan de Angelina Jolies of David Beckhams van deze wereld, maar tegenwoordig ook binnen het bereik van Jan Modaal. Plastische chirurgie is booming business, maar de glamour-allures vinden Robert Hierner en Jan Vranckx er te veel aan.
Weinig glamour
"De term plastische chirurgie is een vlag die vele ladingen dekt," zeggen ze. Beide chirurgen draaien al enkele jaren mee op de dienst Plastische en Reconstructieve Heelkunde van het UZ Gasthuisberg, en ze ergeren zich aan de overdosis glamour waarmee hun beroep tegenwoordig overladen wordt. "Wanneer je in het holst van de nacht een brandwondenpatiënt of een verkeersslachtoffer de operatiezaal ziet binnen komen, dan wordt het bittere ernst en zijn de glamour of de welgevormde sterren heel ver weg. Dit is nochtans heel uitdagend en zinvol werk, maar natuurlijk veel minder lucratief dan het werk in een privé-praktijk." Plastische chirurgen in spe moeten eerst een loodzware opleiding doorspartelen, in universitair erkende centra, en zijn de kaap van de dertig dan ook al ruim gepasseerd alvorens ze echt aan de uitbouw van hun carrière kunnen denken. In het dan niet logisch dat heel wat nieuwkomers eerder van een lucratieve privé-praktijk dromen, waar ze vijfmaal meer kunnen verdienen en meestal ook geen nachtelijke uurtjes moeten draaien? "Dat klopt, en daar is ook niets op tegen. We voeren hier in het UZ Gasthuisberg overigens af en toe ook esthetische operaties uit. Wanneer we een reconstructie doen van het aangezicht, bijvoorbeeld na het weghalen van een tumor, is het de bedoeling dat we daarbij niet enkel oog hebben voor het functionele maar natuurlijk ook voor het esthetische aspect van dat lichaamsdeel. Onderschat overigens het verwachtingspatroon niet van de mensen die vandaag bij een chirurg aankloppen voor een louter esthetische chirurgie: dat ligt vaak nog stukken hoger dan bij de patiënten met zware pathologieën die wij vaak behandelen en waar de prioriteiten meestal elders liggen. De recente golf van televisieprogramma's heeft het taboe rond plastische chirurgie in ons land volledig doen wegsmelten. De vraag is de voorbije jaren explosief gestegen en zal ongetwijfeld blijven stijgen. Vandaag zijn twee op drie patiënten in onze wachtzaal vragende partij voor een esthetische operatie, tot voor een aantal jaren was dat maar 15%. Daarnaast zal ook de reconstructieve plastische chirurgie zeker niet aan belang inboeten, ongevallen of branden zijn nu eenmaal van alle tijden."
Kapers op de kust
Keerzijde van de medaille is natuurlijk het feit dat het uitzicht op grof geldgewin ook artsen die nooit een opleiding tot plastisch chirurg hebben gevolgd steeds vaker in de verleiding brengt om zich dan ook maar op deze business te storten. Met af en toe dramatische gevolgen, zoals ook in ons land al enkele keren gebleken is. Dreigen deze kapers op de kust de hele sector niet in diskrediet te brengen? "Zo scherp mag je het niet stellen, dit is een verhaal met flink wat nuances. Eerst en vooral moet er een onderscheid worden gemaakt tussen de echte plastische chirurgie en de schoonheidsbehandelingen, die je bij wijze van spreken bij elke schoonheidsspecialiste kan laten uitvoeren. Een aantal esthetische operaties daarentegen kunnen wettelijk gezien enkel door een erkend plastisch chirurg worden uitgevoerd, specialisten met een opleiding dus. We willen waarschuwen voor een soort banalisering. Patiënten mogen er niet van uitgaan dat een facelift of een borstvergroting hetzelfde is als even langslopen bij de kapper. Complicaties of ontstekingen zijn immers altijd mogelijk en dus kan je lippen, borsten of gezicht dan toch maar beter toevertrouwen aan een specialist. De titel plastisch chirurg mag dan wel beschermd zijn, dat is niet het geval voor heel wat van de activiteiten die een dergelijke specialist uitvoert en daar wringt soms wel het schoentje."
Opleiding en carrièremogelijkheden
Zeven jaar geneeskunde, gevolgd door minimaal 6 jaar specialisatie en vaak nog gevolgd door 1 jaar vervolmaking of speciale technieken Jaarlijks kunnen in ons land slechts een heel beperkt aantal kandidaten, hooguit een zevental, een specialisatie starten. Opleidingen zijn heel duur. Toch ligt het in de lijn van de verwachtingen dat er binnenkort meer opleidingsplaatsen beschikbaar zullen komen, net om tegemoet te komen aan de stijgende vraag. Wie binnen een UZ aan de slag gaat als plastisch chirurg kan daar een academische carrière uitbouwen, waarin de nadruk op de reconstructieve plastische heelkunde zal liggen en waarbij ook educatieve opdrachten en academisch onderzoek wenken.
Startloon
Als pas afgestudeerde plastisch chirurg (minimaal 32 jaar) in een ziekenhuis: zowat 3500 euro netto (werkweek van 80 uren of meer!) Het startloon in een privé-praktijk ligt een stuk hoger en kan oplopen tot het vier- of vijfvoudige van het loon in een academisch ziekenhuis. Daar staan uiteraard zware aflossingen van de noodzakelijke investeringen en verzekeringspremies tegenover.
